in Utombygds

Finn mann

Sidan det er himmelspretten i dag så fann eg ut at eg skulle verta med mannen min på trening med Norske Redningshunder.

DSC_0861

Hunden på biletet over er bikkja vår, Balder. Merket på selen hans har det klingande namnet «trekant», som viser at han er ferdig utdanna og godkjend redningshund. Den fekk han for halvtanna år sidan, etter godt over tre år med trening, prøvar, banning, steiking og mange, mange godbitar. Mannen min har ein matchande vest som visar at han er hundeførar.

Før ein hund kjem så langt, må den gjennom fleire trenings- og prøverundar: appellprøve, B-prøve (rundering, spor), Ukas Arbeid B (4-dagars samling med ulike øvelsar), feltsøk, mørkerundering (tenk mørkekøyring, berre med hund i staden for bil), og til sist A-prøve og Ukas Arbeid A (7-dagars samling).  Hundeføraren må ta grunnkurs med utmarsj og førstehjelp, samt orienteringsprøve. I tillegg må hunden regodkjennast annankvart år fram til den er 8 år. Etter det må den regodkjennast kvart år. Det er med andre ord ikkje noko ein sleng seg med på berre fordi det høyrest litt artig ut.

DSC_0843

Elevtrekant

DSC_0841

Elev

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Når hunden så endeleg er godkjend, står hund m/førar (ekvipasje) på ei liste. Alle ekvipasjane på denne lista vert oppringt når redningshundane vert utkalt til leiteaksjon, og så svarar ein om ein kjem eller ikkje. Me har ein eigen bikkjebil, som er innreia med seng, isolert hundebur med ventilasjon, campingutstyr, frysetørka mat og vanvittige mengdar tennisballar. Alt mannen min treng å gjera er å ta med seg walkie-talkiane og gps-en (som sjølvsagt har ein eigen finn-hunden-min-funksjon) og hiva seg i bilen. Det er også ein stor fordel om han hugsar å ta med bikkja.

Sidan eg sjølv ikkje trener hund, sat eg i leiren og leika med traktor og gravemaskin i staden. Til mitt forsvar hadde eg med meg treåringen og babyen. Det var seks hundar som skulle trenast i dag, i ulike stadier av opptreninga, og av ulike rasar. Dei vanlegaste rasane som vert brukte i søk er labrador retriever og schäfer, men eg har også sett golden retriever, malinois, groenendahl, duck tolling retriever, dobermann og puddel(!). Vår Balder er ein brun labrador.

IMG_20140529_170235

Balder

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Når hunden finn ein person i skogen, skal den melda frå til hundeføraren ved enten å bjeffe, eller å bruka bringkobbel. Dette er eit halsband med ein ekstra, oransje bit hengande under som hunden tek i munnen og spring tilbake til førar. Då ser føraren at hunden har gjort funn, og blir med hunden tilbake til personen. Balder melder ved bjeffing, det ristar godt i kraniet når han set igang.

DSC_0852

Lausbitt til inntrening av bringkobbel. Ser litt ut som dynamitt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Og her kjem me til overskrifta på blogginnlegget i dag. «Finn mann» er kommandoen hundeførar brukar for å senda hunden i søk når det er etter sakna personar. Slik ser det ut når ein ivrig hund spring avgarde:

DSC_0873Og slik ser det ut når hunden gjer funn – langt, langt vekke:

DSC_0875Alle hadde ein fin dag i skogen, bikkjene fekk bada i myra, store mengdar kjeks vart fortært og ungane mine var flinke til å distrahera hundar såvel som hundeførarar. Og medan mannen min fekk mangfoldige myggstikk, fekk eg berre eitt. Derimot vart eg solbrent. Jaja.

FacebookTwitterGoogle+PinterestShare

Write a Comment

Comment