Ordboka: Pas

pas n1 (jamfør bornholmsk p(j)ask) lause kvistar, små greiner; ris, snar, kratt, tett småskog.

Pashaug

I daglegtale blant fruktbønder: avklypte greiner og kvistar etter skjering. Kan samlast saman i store haugar og brukast som substitutt for snøholer for små born. Må ryddast vekk frå bakken, eventuelt knusast med ein greinknusar (tilbehør til traktor).

Lokal variant: fisk (feil uttale av ordet kvist). Innført av P.I. Haugse i barndomen; etter dette har det vorte familietradisjon å seie at ein skal ut og plukke fisk.