Me lyt halda saman

Så brann det nok ein gong, og ein mann er arrestert. Bygda pustar ut og senker skuldrene littegranne. Og brannbilane og politibilane er erstatta av slike bilar:

10724837_315356435314275_1433330411_n

Denne gongen brann det i sauefjøset til ein god nabo, den same familien som var råka av dei to førre brannane i år. Jepp. Sauefjøset. Midt inne blant sauene, i høyet som dei skulle ete. Der brann det, rundt klokka fire på natta. No tok det riktignok ikkje lang tid før brannalarmen gjekk og gardsfolket kom springande til, så ingen sauar vart skadde. Men som eg skreiv sist – slikt gjer ein berre ikkje.

Dei observerte ein person – ein lokal mann – og fekk stansa han, og politiet kom raskt til staden og arresterte han. I dag vart siktinga utvida til å også inkludera dei to forrige brannane. Mannen nektar straffeskuld.

Mange lurar vel på om eg veit kven det er, og om bygdefolket mistenkte denne personen. Eg kan berre seie det slik at det finst vel ikkje eitt einaste scenario me ikkje i plenum har diskutert og analysert opp og i mente over ørten kaffikoppar dei siste dagane. Det var til og med folk eg veit ikkje hadde noko med brannane å gjera som lettare paranoid undra seg om det kunne vera dei sjølve som gjekk i søvne. Me har tråla dei fleste moglegheitene. Og denne moglegheita var ein av dei.

Eg vil berre seie at uansett kva som kjem ut av denne saka så har eg og resten av bygda djup medkjensle for familien til den pågripne. Som min nabo Knut sa til avisa Hordaland etter bråtebrannen i september, «me er ikkje fleire her i bygda enn at me lyt halda saman». Amen.

FacebookTwitterGoogle+PinterestShare

Me skal ikkje bøya oss for dette

Brannbil5. juni i år skreiv eg dette blogginnlegget om ein brann i bygda mi.

Det var ikkje første brannen i bygda. 2. juledag 2011 brann det første huset ned.

Brannen i juni var i huset like ved sida, som var under oppføring.

I september var det ein uforklarleg bråtebrann i same området, som ingen ville vedkjenna seg. Like etter dette byrja dei å byggje opp huset att.

No har det brent ned ein gong til.

DSC_2213

Det er vel unødvendig å seie kva me føler i bygda akkurat no. Sjølv var min umiddelbare reaksjon – etter sjokket – å bli fly forbanna. Sånt gjer ein ikkje. Ein gjer det berre ikkje.

Politiet gjer ein grundig jobb denne gongen. Eg har sjølv avgitt forklaring, akkurat som absolutt alle andre i bygda.

Politibilar

Bileta er tekne frå huset til ei venninne. Frå huset mitt kan ein ikkje sjå brannstaden, og faktisk la eg ikkje merke til noko uvanleg då eg køyrde forbi for å levera ungane i barnehagen. Det var grålysning, eg var trøytt, og brannen var sløkt då eg køyrde forbi, og uansett ligg det slik til frå vegen at ein ser det betre på vegen tilbake. Men både eg og politikvinna som intervjua meg måtte le litt då eg fortalde at det var ei barnehagetilsett i nabokommunen som først fortalde meg om brannen. Ho hadde høyrt det på radio.

Politihund

Politihunden var på staden berre 3-4 timar etter at brannen vart varsla, noko som er kjempebra. Mannen min er med i Norske Redningshunder, og me veit godt kor fantastisk snuten til ein hund kan vera. Tida vil visa om den fann noko, dei har ikkje sagt noko i media i alle fall.

Etterslokking

Dette skulle altså – igjen – verta huset som ei 81 år gamal dame skulle flytta inn i på sine gamle dagar. Eg har prata med ho, og eg har enorm respekt for henne: «me gjev oss ikkje!» seier ho. «Me skal ikkje bøya oss for dette.»

Nærbilete av Grendahuset

heimstadlæreDenne veka hadde eg planlagt to blogginnlegg – epletynning og plommetynning. Men så vart heile familien sjuk, så det gjekk i vasken. Heldigvis hadde eg masse lekre bilete frå Grendahuset liggjande, så me tek dei i staden.

 l

DSC_0095

DSC_0109Grendahuset er, som du sikkert ser, ein tidlegare barneskule. Den har heile to klasserom, lærarrom, gymsal, sløyd, kjøken, bibliotek, scene, garderobar og tannlegekontor. Sidan skulen vart lagt ned har huset vore brukt til alt frå bryllup og konfirmasjon til overnattingslokale for fotballag som skal på Eidfjord Cup.

 DSC_0102

DSC_0111Eg rakk aldri gå på denne skulen sjølv, men begge mine eldre brør har gått der. Mot slutten var det så få elevar at alle gjekk i same klasse, og læraren (ja, berre èin lærar) gav tilpassa undervisning til kvar enkelt. Imponerande gjerning av den eine læraren å gje tilstrekkjeleg god undervising i samtlege fag i 1.-7. klasse, må eg seie. Eg kan faktisk hugse at mor mi var med og underviste i gym ein gong. Femårige meg var nemlig med, og dreiv med det eg sjølv kalte breakdancing i eit hjørne. Det innebar å sitje på rompa og spinne rundt og rundt.

 DSC_0122 DSC_0082 DSC_0084

DSC_0123

Grendahuset er samlingsstaden i bygda, her møtest me til 17. mai, basar, quiz, skalkafest og dametrim. Her har eg sjølv feira bryllup, og holdt utdrikningslag for ei venninne. Her gjekk eg då eg trong eit stort, tomt golv for å klyppa til stoff til ein kjole. Her kan ungane spela fotball, og dei gamle damene har vevstove. Her kjem julenissen kvar romjul, innimellom kjem det musikarar og held konsert, og ein sjeldan gong er det gudsteneste. Eit hus for alt, med andre ord.

 DSC_0116DSC_0121

DSC_0117

Og når ungane mine vert større så skal me feira bursdagane deira der. Ingenting er vel betre enn å fora ti-femten ungar med kake og brus og deretter sleppe dei laus i ribbeveggen.

DSC_0087