Kollegiatet

Det er endeleg sommar (såvidt), og her i Eple & eventyr er me i full gang med årets vekstsesong. Eg seier «me», for det er såklart ikkje berre eg som jobbar i dette firmaet, haha! Under meg har eg ein fantastisk stab med arbeidsglade kolleger, og eg tenkte det var på tide at de fekk treffa nokre av dei. Men først vil eg kjapt forklara kva det er me held på med om dagen.

De hugsar kanskje at eg har eit nytt felt med Raud Aroma, som vart planta i fjor? Vel, desse søte små trea skal få veksa seg litt større før dei skal byrja å gje avling, så difor må eg klyppa vekk alle blomane. Det er rekordsein bløming i år på grunn av den kalde våren, så i det nye feltet står trea framleis i full blom. Først klypper eg vekk blomane i toppen av trea, slik at toppskotet kan skyta fart (hormoner i blomen, blablabla, stopper lengdeveksten, blablabla). Under ser du før og etter klypping.

DSC_4265 DSC_4266 DSC_4267

Men over til mine undersåttar kollegaer! Eg har som sagt svært mange tilsette, faktisk har eg ikkje tal på kor mange det er. Under ser du bilete av kontoret vårt. Eg har høyrt at mange misliker å jobba i ope landskap, men eg ser strengt teke ikkje problemet.

DSC_4269

Dette er Berit, resepsjonisten. Ho er ei skikkeleg koseleg dame! Ho er kanskje litt treig i vendinga, men ho får jobben gjort, og alle likar henne.

DSC_4262

Petter her er ikkje god å få auge på. Han er webansvarleg og passar på å halde systemet fritt for bugs. Han er dyktig til å trekkja i dei rette trådane, og har eit stort nettverk.

DSC_4319

Jørn og Torleif her er to av dei mest travle tilsette i Eple & eventyr. Dei flaug avgarde så fort at eg nesten ikkje klarte å få teke bilete av dei! Arbeidet deira gjev stort sett svært fruktbare resultat, og eg kan trygt seie at utan dei ville firmaet gått under. Summa summarum, to karar som verkeleg har earned their stripes!

DSC_4306 DSC_4264

Ellers har eg ein gjeng med jålete damer, eller høner, som eg likar å kalla dei, som dukkar opp på dei mest uventa plassar. Dei kjenner lusa på gangen og tek seg raskt av uventa gjester på kontoret. Her er berre nokre få av dei:

DSC_4299 DSC_4323 DSC_4311 DSC_4312 DSC_4318 DSC_4268 DSC_4260 DSC_4308 

I tillegg har eg nokre frilansarar som hjelp til der hønene ikkje rekk over alt. For å vera heilt ærleg så set eg mindre pris på desse enn på dei fast tilsette, dei kan koma med nokre temmeleg syrlege kommentarar og er kranglevorne og vanskelege å ha med å gjere.

DSC_4309 DSC_4304

Til sist har me sjef for vakthald, Mina. Ho er ei skikkeleg tispe og syt og klagar ein del, spesielt over at ho føler seg fastbunden i stillinga. Men ho er i det minste grundig i jobben sin.

DSC_4331

Som de ser er det langt frå einsamt å vere bonde.

FacebookTwitterGoogle+PinterestShare

Fruktnerdane samlast kring vatnholet

«Dette er kjappaste vegen,» sa pappen då me, saman med mange andre fruktbønder, sneik oss gjennom kyrkjegarden på Lofthus onsdag føremiddag. Vegen gjekk frå parkeringsplassen og bort til Bioforsk, eller «forsøksgarden», som det stadig vert kalla av dei gamle travarane heromkring. Pappen jobba nemlig på forsøksgarden på syttitalet, så han kan alle snarvegane.

På onsdag var det nemlig landbruksmesse på Lofthus, i og utanfor Bioforsk sine lokaler. Det var guffent og kaldt vêr, noko dei aller fleste passa på å kommentera, men sidan me fekk kringle, kaffi og Twist så klaga me ikkje. Det var eit respektabelt antal utstillarar som synte fram alt frå tåkesprøyter, batteridrivne sakser, ATV-ar, grasknusarar og – ikkje minst – traktorar!

IMGP1595

«Det er nett som å kle på seg ein traktor!» sa Rolf Tore.

Det finst nemlig noko som kallast «frukttraktor», som er små og veldig smale variantar av vanlege traktorar. Og med «smal» så meiner eg sånn ca halvannan meter brei. Har du ein smal traktor, kan du planta tettare rekker. Har du tettare rekker, får du fleire tre per dekar, og ergo større avling. Win! På landbruksmessa hadde dei i alle fall fem forskjellige slike traktorar, og det var ein sjeldan sjanse til å prøvesitja og samanlikna alle saman. Desse er nemlig ikkje så vanlege, i og med at fruktbransjen trass alt er ganske liten. Den på biletet over er ein Kubota, og er produsert i Japan. Der vert den brukt i risdyrkinga, og dei har mellom anna nulltoleranse for oljespill frå traktoren. Japanarane, altså. Dei kan sakene sine.

IMGP1628 IMGP1598 IMGP1626

Traktorane over er, frå venste mot høgre, ein Deutz-Fahr (aldri høyrt om før), ein Claas med påmontert Orrizonti-slåmaskin og ein McCormick. McCormicken synst til og med eg vart for liten, då eg sette meg inn i førarhuset så kræsja knea mine inn i all slags spakar og knappar. Dei hadde også ein Massey Ferguson, og det er sjølvsagt verdas beste traktor berre fordi me har ein frå før, men denne var så låg at eg vart heilt klaustrofobisk.

IMGP1614

Pappen likte best ein litt større McCormick, fordi den hadde intet mindre enn tre ulike stader ein kunne betjena klutchen frå. For den uinvidde så kan klutchen vera noko tung å trakka ned på ein traktor. I tillegg klatra eg opp i ein kjempediger (synst eg) Valtra som Eik-senteret på Voss hadde tatt med berre for moro skuld. Den var så diger at eg kunne strekka beina heilt ut! Hallå. No sit det sikkert nokre kornbønder på austlandet og ler av meg.

IMGP1630

Frukttraktor til venstre, giganttraktor til høgre.

IMGP1624

Inne under tak stod det utstilt ein ny type tåkesprøyte med det underholdande namnet Oktopus. Ikkje ulik Doctor Octopus, eigentleg:

IMGP1603 likable-movie-villains-07

Og så hadde dei ryggsprøyter. Eventuelt ryggmontert oppbevaringstank for appelsinbrus. Eller ikkje.

IMGP1610Men så plutseleg skjedde det noko. Me stod der i små klynger og hutra og humra og småprata og hadde det fint, då ein overdøyvande motordur brått avbraut oss. Me snudde oss etter lyden, og synet av doningen som kom køyrande fekk alle til å sleppe det dei hadde i hendene, stanse midt i setningane sine og automatisk følgja etter dette vidunderet. Som ein rottefangar frå Hameln leia ein kar med fjernkontroll heile forsamlinga bort til ein bratt skråning for å demonstrera det kulaste på heile messa, nemlig grasklypparen Spider Mini II:

Ellers såg det ut til at eg var den einaste på heile messa som likte lakrisbitane i Twist-skåla. Så det lovar jo bra for framtidige landbruksmesser.