Tis but a scratch

Det var tysdag kveld. Eg var på veg til eit møte i Grendahuset og skulle berre jogga opp i vegen for å sitja på med tanta mi.

Pang, sa det i leggen.

DSC_2314

Dagen etter gjekk halta eg til legen. Det var ein godt vaksen mann med austlandsdialekt som sa ting som «ruptur i høyre mediale triceps», «langt lerret å bleke» og «fire til seks uker». Eg fekk henvisning til fysioterapi, skaffa meg nokre krykker og drog heim for å sitja med foten høgt i eit par dagar. Ruptur i høgre mediale triceps der, altså. Eller som treåringen min likar å kalla det: «vondt i foten».

Etter nokre dagars  kvile fekk eg kjapt time hjå fysioterapeut:

DSC_2344

Der har eg hittil stort sett berre har blitt bestrålt med ultralyd frå denne maskina:

DSC_2335

Og så fekk eg blå teip på leggen som skulle hjelpa mot eit eller anna:

DSC_2336

Eg har teke varme bad for å varma opp muskulaturen slik at eg kan tøya ut leggen, lånt meg ergometersykkel for å kunne trena kontrollert, og tatt på fornuftig bandasje før fysisk aktivitet. Har vore til fysio tre gonger denne veka, og det ser veldig lovande ut. Eg fekk skryt fordi han meinte eg gjekk «nesten normalt». Eg er jammen ein flink pasient.

Og godt er det, for ei dumdristig lita stemme bakerst i hovudet seier «pyttsann, du har vel ikkje skada deg SÅ ille, det er ikkje vondt ein gong! Krykker er for pyser!»

tumblr_m2yxycJtEs1r1zn4oo1_500

Men det irriterande faktum er at eg har rive ein muskel, og det tek 21 dagar å gro, samma søren, så det vert ikkje noko storstilt snekring av kledning på løeveggen eller rotskot-jakt i bratte eplehagar. Eg får vel sitja på kontoret og teikna litt i staden.

FacebookTwitterGoogle+PinterestShare